GENNEP – FAST heeft ontegenzeggelijk een band met Gennep. Een verbinding die voelt als een nooit doorgesneden navelstreng met moederclub Flamingo’s. De verbinding blijft, zoals er ook de roots in Sint Anthonis altijd blijven. Vanmiddag, in de laatste thuiswedstrijd van het seizoen, is FAST actief in sporthal Pica Mare in Gennep. In de match tegen Peelpush zijn drie Gennepse meiden voor het laatst op eigen bodem actief voor FAST. Het afscheid van Lara Hendricks, Rachel Feron en last but not least Steffie Janshen verdient aandacht, meer dan een afscheid voor lege tribunes…

Door Jos Gröniger

Lara Hendricks, maakte haar vertrek naar Regio Zwolle Volleybal onlangs wereldkundig. Lara zet haar studie voort in Zwolle en kiest ervoor daar op Eredivisie-niveau te gaan spelen. We respecteren haar keuze maar betreuren haar vertrek zeer. Lara was als diagonaal van grote waarde voor FAST. We kunnen dit seizoen nog drie keer van haar kunsten profiteren en genieten. We komen elkaar volgend seizoen weer tegen.

Ook onze spelverdeelster Rachel Feron speelt voor het laatst in FAST-kleuren in Gennep. Werk en topsport zijn voor de Sint Tunnisse met Genneps bloed niet langer te combineren. Met pijn in het hart zet Rachel een punt achter een fantastische volleybalstory. Op haar afscheid gaan we snel dieper in.

 

Lest best…. In het illustere rijtje Gennepse volleybalfenomenen neemt, of ze het wil of niet, Steffie Janshen een prominente plaats in. Steffie staat synoniem voor … eigenlijk alles. Als meest ervarene van het stel behoeft zij geen nadere toelichting, maar zij krijgt natuurlijk de verdiende lof.
Staff werd wijs bij Flamingo’s. Met volleybalvriendinnen Shannon Gerhardt, Debbie Gossens, Silke Smits en nog meer anderen beklom zij de sportieve ladder in Pica Mare en verdiende een transfer naar Peelpush in Meijel. De stap van B-League naar Eredivisie was geen probleem. Het begin van een echte topsportcarrière was gemaakt. Toen in seizoen 2014-2015 haar Flamingo’s aan de deur van de Eredivisie klopte, was de interesse gewekt. Staff, keerde terug op het oude nest zette er schouders onder en verwezenlijkte op 16 april 2016 een lang gekoesterde wens… . Voor eigen publiek promoveerde Flamingo’s naar het Walhalla van de Nederlandse volleybalsport. Staff stond ook aan de wieg van FAST, de volleybalbaby die Flamingo’s en Somas Activia samen baarden. De naam veranderde, maar de fraaie prestaties bleven. Sinds 2016 acteert FAST in de top van het Nederlandse volleybal. De bijdrage van captain Steffie, Staff, Janshen was groot.
Want zoals gezegd Staff is alles.. Captain, passer-loper, motor, fantastische teamgenoot en een geweldig mens. Helaas wierp een achillespeesblessure Steffie in februari 2018 ver terug. De impact was enorm maar Staff stond er toch maar weer, op een donkere zaterdagavond in januari 2019.
Sporten op topniveau kostte haar veel energie, maar Steffie vond het, zoals ze ook het licht weer vond na een donkere tijd door een nieuwe blessure. En of Staff nu speelde of niet, ze was erbij. Ook buiten de lijnen is zij de echte captain, de leider van het stel. Onlangs wierp een rugblessure haar weer terug. Geen bekertoernooi binnen de lijnen, maar hoe groot was haar rol er buiten… Met bewonderingswaardige inzet knokte Steffie zich terug. En zie, wie speelde zondag tegen Eurosped in de derde set moeiteloos als libero mee? Juist, onze Steffie. De spreekster bij afscheidswoordjes, had er een rolletje bij. Gewoon omdat het kan.

Deze week informeerde Steffie de teamgenoten over haar besluit. Ze neemt afscheid van een mooi volleyballeven. Wat rest ons anders dan dat besluit te respecteren? We maken met ons allen een diepe buiging en geven een minutenlange staande ovatie.
Ere wie ere toekomt!